|
دوستان شرح پریشانی من گوش کنید
داستان غم پنهانی من، گوش کنید
قصه ی بی سروسامانی من گوش کنید
گفت وگوی من وحیرانی من گوش کنید
شرح این آتش جان سوز نگفتن تا کی؟
سوختم، سوختم این راز نهفتن تا کی؟
روزگاری من و دل ساکن کویی بودیم
ساکن کوی بت عربده جویی بودرم
عقل ودین باخته، دیوانه ی رویی بودیم
بسته ی سلسله ی سلسله مویی بودیم
کس در آن سلسله غیر از من و دل بند نبود
یک گرفتار از این جمله که هستند نبود
نرگس غمزه زنش این همه بیمار نداشت
سنبل پر شکنش هیچ گرفتار نداشت
این همه مشتری و گرمی بازار نداشت
یوسفی بود، ولی هیچ خریدار نداشت
اول آن کس که گرفتار شدش من بودم
باعث گرمی بازار شدش من بودم
عشق من شد سبب خوبی و رعنایی او
داد رسوایی من، شهرت زیبایی او
بس که دادم همه جا شرح دلارایی او
شهر پر گشت زغوغای تماشایی او
این زمان عاشق سرگشته فراوان دارد
کی سر برگ من بی سر وسامان دارد؟
وحشی بافقی
|
رو می بوسی می گه؛ ایست دستا بالا
رو می بوسی می گه؛ بعدی
رو می بوسی می گه؛ چند بار دیگه تکرارش کن
دانشگاه رو می بوسی می گه؛ باید درباره این کارتون کنفرانس بدین
رو می بوسی می گه؛ سعی کن کارت باگ نداشته باشه
رو می بوسی می گه؛ روغن شو بیشتر کن
آموزشگاه رانندگی رو می بوسی می گه؛ دنده رو عوض کن
